พ.ร.บ.การทวงถามหนี้ 2558 จำกัดการทวงหนี้ในคดีมโนสาเร่ (Small Claims Court <300,000) อย่างไร

ลำดับงานมาตรฐาน — ตรวจมูลหนี้ → ทวงถาม → ฟ้องคดี → บังคับคดี

1. ตรวจมูลหนี้และพยานหลักฐาน — สัญญา ใบส่งของ ใบแจ้งหนี้ หลักฐานการชำระ และการรับสภาพหนี้ตาม ป.พ.พ. ม.193/14
2. ตรวจอายุความให้ชัดก่อนดำเนินการ — หลักทั่วไป 10 ปี (ม.193/30), ค่าจ้าง/ค่าของที่ผู้ประกอบการเรียกเอา 2 ปี (ม.193/34), ดอกเบี้ยค้างชำระ 5 ปี (ม.193/33) และการนับอายุความตาม ม.193/12
3. ออกหนังสือทวงถาม/บอกกล่าวโดยชอบ ภายใต้ พ.ร.บ.การทวงถามหนี้ พ.ศ. 2558 — ห้ามข่มขู่ ประจาน หรือเปิดเผยหนี้ต่อบุคคลภายนอก และต้องอยู่ในช่วงเวลาที่กฎหมายกำหนด
4. คำนวณดอกเบี้ยผิดนัดตาม ป.พ.พ. ม.224 และ ม.224/1 ที่แก้ไขโดย พ.ร.ก. แก้ไขเพิ่มเติม ป.พ.พ. พ.ศ. 2564 — ห้ามคิดเกินอัตราที่กฎหมายกำหนด
5. เจรจาไกล่เกลี่ยหรือทำสัญญาประนีประนอมยอมความตาม ม.850–852 เพื่อลดเวลาและค่าใช้จ่าย
6. ยื่นฟ้องต่อศาลที่มีเขตอำนาจตาม ป.วิ.พ. ม.4 หรือใช้กระบวนวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภคตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 เมื่อเข้าเงื่อนไข
7. เมื่อคดีถึงที่สุด ให้สืบทรัพย์และตั้งเรื่องบังคับคดีภายใน 10 ปีนับแต่วันมีคำพิพากษาตาม ป.วิ.พ. ภาค 4 โดยเว้นทรัพย์สินที่กฎหมายห้ามยึด
8. กรณีลูกหนี้มีหนี้สินล้นพ้นตัว พิจารณาช่องทางตาม พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ. 2483 รวมถึงการฟื้นฟูกิจการ

ข้อมูลนี้เป็นแนวทางทั่วไปตามบทบัญญัติที่บังคับใช้ ไม่ใช่ความเห็นทางกฎหมายเฉพาะราย — อายุความ อัตราดอกเบี้ย และขั้นตอนบังคับคดีอาจเปลี่ยนแปลงตามกฎหมายที่แก้ไขเพิ่มเติม โปรดตรวจสอบฉบับปัจจุบันกับสำนักงานศาลยุติธรรม (coj.go.th) และกรมบังคับคดี (led.go.th) และการดำเนินการทวงถามต้องเป็นไปตาม PDPA พ.ศ. 2562